In opdracht van het Zandvoorts Museum maakt Marianne Lammersen een werk over een periode die schuurt tussen de Belle Époque en de Wederopbouw in Zandvoort. Zij onderzoekt deze overgangstijd waarin elegantie, verlies en herstel naast elkaar bestaan. Met een onderzoekende en poëtische benadering verbindt zij historische sporen met persoonlijke verbeelding en maakt zij voelbaar hoe het verleden doorwerkt in het heden.
Marianne Lammersen (Nijland, 1984) is een Nederlandse kunstenaar die opgroeide op het platteland, wat haar blik op de stedelijke omgeving sterk beïnvloedt. In haar werk onderzoekt ze de spanning tussen natuur en de door mensen geconstrueerde wereld. Ze maakt collages, objecten en installaties waarin ze thema’s als groei, orde en chaos bevraagt. Door contrasterende materialen zoals glas, beton, keramiek en papier te combineren, verbeeldt ze de complexiteit van onze tijd. Haar ambachtelijke en trage werkwijze vormt een bewuste tegenreactie op de snelheid en het productiedenken van de moderne samenleving.